شعر

شعری از رزا جمالی

خواب‌های فوری‌ام را برای شما پست می‌کنم
لکه‌هایی که خوابم کرد کهیرهای آخر این دنیا بود
دگردیسی دست‌هام مرده است
کمی خوشرنگ‌تر از دیروز شده‌ام
بگو چقدر از روزهایم را مصرف کرده‌ای؟
و چقدر از تقویم واگیر دارد؟
قرنطینه‌ی مردمکی که جذام گرفته است
چیزی زنگ می‌زند…
اگر گوشه‌ای از آن دایره‌ی زنگی را به من قرض بدهی
چیزی برای مردن کم ندارم
پنج صبح فردا سال تحویل می‌شود
تمام کلاغ‌های کتاب مقدس به شور نشسته‌اند
و جهان پدیده‌ای‌ست رو به اتمام…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *